Naam: Rob van der Meer
Woonplaats: Utrecht

Daar is ‘ie dan, langverwacht en toch gekomen. Hoe ik bij de groep kom?? Goeie vraag. Lang lang geleden ( en vraag me niet meer hoe) is er een groepje mensen geweest en die zijn begonnen met quashen. Eerst in Amsterdam en Amstelveen en uiteindelijk zijn we neergesteken in Utrecht. Daarnaast squashte ik nog wel eens met Gerardus Lucas de Haan (ik mocht toen nog geen Luc zeggen). Hij was de oude penningmeester van een eh hoe zal ik het noemen (een studentenvereniging vond ik het niet) een kroeg waar je het zelf gezellig kon maken. Nogmaals hij was penningmeester en ik was zijn opvolger.

Achteraf bleek dat ik ook nog een aantal jaren boekhouding van hem mocht opknappen. Hij zal het niet toegeven en ik heb het hem inmiddels vergeven. Langzaam aan groeide de groep en ziedaar inmiddels is het een behoorlijke club geworden. Het wordt voor mij inmiddels de derde keer met deze groep (daarvoor al vele pistes onveilig gemaakt samen met Arnout) en ik denk dat ik namens iedereen als ik zeg: er is iedere ker geen flikker aan en ik ben blij als ik weer thuis ben. Enfin

skistijl:mmm eh ja afhankelijk van de avond ervoor. Ik laat me me naar beneden en ik zie wel waar het schip strand of op techniek zoals Tomba la Bomba. Een functie binnen de groep heb ik niet. Ik zit er altijd een beetje bij voor de vulling verder niet. En dat geldt ook voor de pres ski: in een hoekje sippend aan een biertje wachtend tot we gaan eten. Voordat we naar Austria gaan kom ik graag nog een keer langs bij de squash om met iedereen kennis te maken.

Hoe je mij herkend? Dat zie je wel op de foto.

Grusgottie, Rob

[img florisjan.jpg] Hier ben ik dan eindelijk, Floris Jan. Als ik het goed heb, de benjamin van het soepzooitje straks in Saalbach. Nu alweer voor het tweede jaar 28. Een paar jaar terug als onregelmatige squasher bij de groep gekomen als invaller, nu elke week zoveel mogelijk aanwezig. En dat allemaal via Arnout, die ook nog eens mijn ‘baas’ schijnt te zijn ;-). Over mijn skistijl kan ik heel kort en ook vrij bondig zijn: Skieën is voor mietjes! Dus ìk snowboard. Kwa snowboarden is mijn motto zo’n beetje, als je het niet probeert, lukt het nooit. Dus naast relaxed een hellinkje pakken, ga ik dan ook regelmatig flink hard op m’n plaat. Schrik niet, ik ben het gewend. Beneden kom ik overal wel en (hopelijk) ook in één stuk. Over après-ski kan ik natuurlijk niet meepraten, maar na het boarden drink ik graag een biertje of een lekkere warme Jagertee.

Hey mannen,

Even een voorstellingsrondje van deze gele vogel. Ben just back from down under en met enige jetlag in de benen en nog ruim 40 graden onder de veren wil ik wel even iets aan jullie (en de webmaster kwijt) 🙂 Vorig jaar nog groentje, dit jaar zal mijn gele verschijning op de piste wellicht minder opvallend zijn. Wie ben ik, nou dat vogeltje wat altijd fluit, sinds hij eindelijk een eigen squashracquet heeft gekocht (dank Chris) wordt ik niet eens meer als reverse opgeroepen, tja vroeger in de tijd dat mijn grote vriend Arnout het nog regelde was ik altijd aan de bak, maar nu met Frans of Sanne blijft mijn mailbox toch mij teveel leeg…………

Ik ben dus op invitatie bij de groep gekomen via Arnout, vroeger hadden wij nog een familierechtelijk band, maar om een verhaal niet te lang te maken, zijn we nu gewoon vrienden en is het zwagerschap tot volle tevredenheid voorbij 🙂 Ben vorig jaar in Kirchberg na 15 jaar weer op de latten gesprongen en na een duik in de tiefsnee, een liftende hand van Rob, vele aanwijzingen van 9 andere professionele instructeurs, kon ik al snel weer de rode pistes af (met die swarte bordjes erop); of was het nou toch blauw met rood of zwart met blauw, in ieder geval het ging steeds beter en na gluhwijn en ander vocht werden met name in de avonduren mijn benen en heupen wat losser en kon ik gelukkig naast Geert snachts rustig bijkomen van alle inspanningen. Nu ff serieus, ook die kant kennen velen van mij, hoewel je dat van mij niet snel zult zeggen geloof ik.

Ben net 40 (pfffff), een trotse vader van een grote meid die sinds deze zomer in Australie woont en ook al weer even innig bevriend met ene Alexandra (jullie kennen haar nog niet, maar dat komt nog wel eens!!!!). Waar je mij snachts voor wakker kunt maken is niet wintersport, maar wel iets met zeilen, bootjes, water, bavaria, scheefgaan, borrelen in de kuip en noem maar op. Ik had jullie geloof ik uitgenodigd om eens mee te gaan zeilen, echter hierbij heb ik goed en slecht gebericht…. goed is dat ik sinds enkele maanden veel meer ruimte aan boord heb om jullie allen tegelijk te ontvangen, slecht………. is dat dit pas weer kan als onze studiereis naar Saalbach al weer lang achter de rug is………… maar de afspraak staat en de koelkast aan boord kan het bier lang goed houden……..

En tot slot aan alle VW, AUDI, HONDA-rijders……….. er gaat niets boven een heerlijke Grand Tourissimo………. heb nog 1 plek vrij in de auto en als je een beetje kunt rijden dan sta ik het stuur graag eens eventjes ter beschikking 🙂

Wie het eerst komt…………. See ya soon.

Steven (alias Tweety)