Squaski 2008

Heren, De dagen worden weer korter en de eerste keer ruiten krabben heb ik alweer achter de rug: kortom het wordt winter!!! En als ik denk aan winter dan denk ik aan het jaarlijkse weekend in maart: skiën, boarden en feesten! De laatste paar weken is het alweer regelmatig onderwerp van gesprek bij onze wekelijkse squashavond, maar uiteindelijk zal ook de daad bij het woord moeten worden gevoegd. Ik heb daarom maar het heft in handen genomen en heb contact gezocht met onze jaarlijks terugkerende touroperator en een aantal suggesties besproken. Het is nog niet helemaal duidelijk waar de reis uiteindelijk naar toe gaat, maar we hebben wel min of meer de periode vastgelegd. Ons jaarlijkse feest zal plaatsvinden in het weekend van 15 maart!! Het idee is om te vertrekken op vrijdag(middag) 14 maart met een overnachting in München. De terugreis zal op woensdag 19 maart zijn. Momenteel ben ik zoekende naar een locatie voor 16 personen. Het arrangement en de kosten zullen vergelijkbaar zijn met afgelopen jaren. Om een beetje vlot en voorspoedig de reservering te kunnen realiseren wil ik dus nu al (dit weekend) weten wie er meegaan. Wie het eerst komt wie heet eerst maalt!!! Ik ga nu uit van 16 personen, maar als ik uiteindelijk van maar 10 man een reactie krijg ga ik uiteindelijk voor 10 man reserveren. Dus reageer alstjeblieft op tijd!!! Het is anders onmogelijk om normaal een reservering te kunnen plaatsen. Ben ik nog iemand vergeten in de geadresseerde? Of ken je nog gezellige mensen die ook meewillen?? Laat het me dan even weten? Ik wacht jullie reacties met smart af….. Groetjes, Arnski

De weersverwachting

Tja, het weer. Altijd weer spannend. Ik heb even bij weeronline gecheckt voor het weer in Saalbach (dus in het dorp):
zaterdag: 10 graden, halfbewolkt
zondag: 15 graden, zonnig
maandag t/m woensdag: 1 graad, halfbewolkt, kans op neerslag

Op de berg komt de temperatuur net niet boven het vriespunt in het weekend. Leuke overgang van 15 naar 1 graad. Nog een paar uur dan zit ik althans in de auto. Nu nog wat werken.

Groeten, Reynold

Pension Riedlsperger

Anita & Bas, 3 februari 2007: “In januari 2007 een weekje met de vriendengroep in Saalbach geskied. Pension Riedlsperger bleek een goede keuze. Na het parkeren van de auto (voor de deur) wordt je hartelijk welkom geheten door Frau Riedlsperger. De kamers zijn keurig verzorgd in Oostenrijkse stijl ingericht, met douche en toilet, weliswaar aan de kleine kant. Iedere kamer heeft een eigen balkon. Verder goede harde bedden en voldoende kastruimte. Het ontbijt is voor een eenvoudig pension uitgebreid te noemen: cerials, yoghurt, fruit, diverse soorten brood en beleg, eitjes etc. De ligging van het pension is zo’n 800 meter van het centrum en de Schatbergcabinelift. Dit is goed te belopen, zeker als je de ski’s en schoenen in depot zet, bijv. bij de lift. De sneeuwconditities waren tijdens ons verblijf van dien aard dat afdalen tot vlakbij het pension niet mogelijk was maar ook dat hebben wij niet als lastig ervaren. Kortom: Saalbach en Pension Riedlsperger zijn ons zeer goed bevallen en apres ski in Bauers is TOP!!”

bron zoover.nl

Autoindeling

Mannen, het was een heftig debat maar we zijn er uit. Hier is de autoindeling: 1 :doetiwoep: :doetiewoep: Arnout :Z :-Z (s) Rob, Henri en Marco 2 :doetiwoep: :doetiewoep: Steven :Z :-Z (s) Luc en Geert 3 :doetiwoep: :doetiewoep: Sanne :Z :-Z (s) Frans en Reynold 4 :doetiwoep: :doetiewoep: Floris :Z :-Z (s) Chris en Ferry 5 :doetiwoep: :doetiewoep: Harro We gaan er ff van uit dat Alex niet meegaat. Anders maken we gewoon weer een nieuwe indeling. Tot volgende week, Toni

Plaatsinfo Saalbach en Hinterglemm

Saalbach en Hinterglemm gingen ooit door het leven als twee afzonderlijke dorpen. In de loop der jaren zijn de dorpen als een Siamese tweeling aan elkaar vastgegroeid. Om de rust in beide centra te garanderen zijn er twee verkeerstunnels aangelegd. De tunnel in Saalbach is negenhonderd meter lang en leidt het verkeer langs het centrum naar het begin van de liften op de zuidhelling. In Hinterglemm begint de dominante tunnelbuis aan het begin van het dorp, om een kilometer verder, aan de andere kant van Hinterglemm, weer op te duiken. De bouw van beide tunnels heeft bijgedragen tot de rust in beide centra. De autovrije voetgangerszones zijn een verademing. Het centrum van Saalbach biedt veel sfeer en gezelligheid. Op het dorpskerkje na zijn de accommodaties en woonhuizen een moderne reproductie uit vroeger tijd. Daarbij zijn er opvallend veel luxe hotels en Gasthöfe. De oplopende dorpsstraat is fraai geplaveid en geflankeerd door een scala aan winkels. In de talloze sportzaken staat de laatste skimode te pronken, vooral van de exclusieve merken. Niet zo vreemd, want het publiek en de algemene sfeer in Saalbach vertonen mondaine trekjes. Hinterglemm is een langgerekt dorp waar het iets minder hectisch aan toe gaat dan in tweelingbroer Saalbach. Vrijwel vanaf elk standpunt heb je oogcontact met de skipistes rondom het dorp. Het publiek is hier sportiever. Snowboarders hebben diverse ‘hangplekken’ in het dorp en een aantal winkels en barretjes richt zich volledig op deze snowriders. Evenals in Saalbach kun je lekker kuieren over een autovrije wandelpromenade. Alles ziet er bijzonder verzorgd uit. Dat de plaatselijke bevolking de afgelopen jaren grof geld heeft verdiend aan de niet aflatende stroom vakantiegangers, valt overal aan af te zien. In de oplopende zijstraatjes zijn veel boeren, naast het runnen van hun agrarisch bedrijf, een Gasthof begonnen.

Bron: anwb.nl

Introducing Harro de Lange


Hoi heren, ik ben harro en ga voor het derde jaar mee met deze skigroep. Tsja hoe ben ik bij deze groep terecht gekomen? Na even nadenken was het via Sanne en Floris. Het is alweer voor het derde jaar dat ik nu meega en kijk er rijkhalzend naar uit.

Het eerste jaar was ploeteren voor mij, ik lag continue op mijn plaat en had moeite om de groep bij te houden. Het tweede jaar ging met grote sprongen vooruit. Ik was op gegeven moment zo snel dat ik Sanne’s camera voorbij flitste. Ik ging sneller dan zijn camera kon opnemen.

Dit jaar ben ik weer helemaal klaar voor. Ga eerst nog even op hoogte stage in Polen met mijn nieuwe ski’s, ski-schoenen en -broek. Tevens beschik ik nu over een ware parachutisten helm voor skiërs. Wie weet heb ik deze ooit nodig als ik het ravijn in ga! Dit alles is mij door een zeer behulpzame Ski-hut medewerker verkocht! Bij mij draait, zoals jullie op de foto kunnen zien om de après ski onder de douche.

Het alcoholisch aperitiefje doet mij wonderen. Aan het eind van de dag wanneer mijn spieren verzuurd heeft alcohol een zeer heilzame werking, waardoor ik als een ware piloot over de pistes ga…op naar mijn douche!

Mijn traditie is dat ik na afloop altijd naar Polen ga. Dit jaar zal deze traditie waarschijnlijk verbroken worden. Maar zeg nooit nooit. In Polen woont namelijk mijn kleine directeur.

toedels Harro.

Introducing Frans Engelaar


Daar is hij dan het profiel van Frans (Engelaar)

Mannengedoe op ski’s en sommigen soms op een plankje! Ik ben waarschijnlijk de meest vreemde eend binnen dit zooitje ongeregeld. Maar met dank aan twee van mijn (3) dochters die er waarschijnlijk voor gezorgd hebben dat er vorig jaar in Kirchberg een gezellig contact met jullie groep en ons ontstond en dat ertoe geleid heeft dat ik nu als full (ski) member van jullie clubje mee naar Saalbach mag.

Als skiër stam ik nog uit het tijdperk dat er nog geen snowboards bestonden en ik stond al op de ski’s toen Floris nog gemaakt moest worden  Dus ik zal de oudste (54) wel zijn denk ik. Ik woon in Malden bij Nijmegen dus een eindje bij de meeste van jullie uit de buurt. Maar voor de mensen die mij nog niet kennen jullie zullen niet vaak op me hoeven te wachten hoor. Oké dan, alleen als we voor het diner de après ski moeten verlaten.

Skiestijl: Sportieve paralelskiër met de benen ver uit elkaar. (maar tegenwoordig hoort dat zo met die carve ski’s :-)) Mannen ik heb er zin in!! Met dank aan Sanne die me regelmatig en ongevraagd op de hoogte houd van alle ontwikkelingen maar wat ik zeer waardeer!

Hij heeft straks wel een paar biertjes extra verdiend.

Introducing Rob van der Meer


Naam: Rob van der Meer
Woonplaats: Utrecht

Daar is ‘ie dan, langverwacht en toch gekomen. Hoe ik bij de groep kom?? Goeie vraag. Lang lang geleden ( en vraag me niet meer hoe) is er een groepje mensen geweest en die zijn begonnen met quashen. Eerst in Amsterdam en Amstelveen en uiteindelijk zijn we neergesteken in Utrecht. Daarnaast squashte ik nog wel eens met Gerardus Lucas de Haan (ik mocht toen nog geen Luc zeggen). Hij was de oude penningmeester van een eh hoe zal ik het noemen (een studentenvereniging vond ik het niet) een kroeg waar je het zelf gezellig kon maken. Nogmaals hij was penningmeester en ik was zijn opvolger.

Achteraf bleek dat ik ook nog een aantal jaren boekhouding van hem mocht opknappen. Hij zal het niet toegeven en ik heb het hem inmiddels vergeven. Langzaam aan groeide de groep en ziedaar inmiddels is het een behoorlijke club geworden. Het wordt voor mij inmiddels de derde keer met deze groep (daarvoor al vele pistes onveilig gemaakt samen met Arnout) en ik denk dat ik namens iedereen als ik zeg: er is iedere ker geen flikker aan en ik ben blij als ik weer thuis ben. Enfin

skistijl:mmm eh ja afhankelijk van de avond ervoor. Ik laat me me naar beneden en ik zie wel waar het schip strand of op techniek zoals Tomba la Bomba. Een functie binnen de groep heb ik niet. Ik zit er altijd een beetje bij voor de vulling verder niet. En dat geldt ook voor de pres ski: in een hoekje sippend aan een biertje wachtend tot we gaan eten. Voordat we naar Austria gaan kom ik graag nog een keer langs bij de squash om met iedereen kennis te maken.

Hoe je mij herkend? Dat zie je wel op de foto.

Grusgottie, Rob

Introducing Floris Jan Galesloot

[img florisjan.jpg] Hier ben ik dan eindelijk, Floris Jan. Als ik het goed heb, de benjamin van het soepzooitje straks in Saalbach. Nu alweer voor het tweede jaar 28. Een paar jaar terug als onregelmatige squasher bij de groep gekomen als invaller, nu elke week zoveel mogelijk aanwezig. En dat allemaal via Arnout, die ook nog eens mijn ‘baas’ schijnt te zijn ;-). Over mijn skistijl kan ik heel kort en ook vrij bondig zijn: Skieën is voor mietjes! Dus ìk snowboard. Kwa snowboarden is mijn motto zo’n beetje, als je het niet probeert, lukt het nooit. Dus naast relaxed een hellinkje pakken, ga ik dan ook regelmatig flink hard op m’n plaat. Schrik niet, ik ben het gewend. Beneden kom ik overal wel en (hopelijk) ook in één stuk. Over après-ski kan ik natuurlijk niet meepraten, maar na het boarden drink ik graag een biertje of een lekkere warme Jagertee.

Introducing Tweety


Hey mannen,

Even een voorstellingsrondje van deze gele vogel. Ben just back from down under en met enige jetlag in de benen en nog ruim 40 graden onder de veren wil ik wel even iets aan jullie (en de webmaster kwijt) 🙂 Vorig jaar nog groentje, dit jaar zal mijn gele verschijning op de piste wellicht minder opvallend zijn. Wie ben ik, nou dat vogeltje wat altijd fluit, sinds hij eindelijk een eigen squashracquet heeft gekocht (dank Chris) wordt ik niet eens meer als reverse opgeroepen, tja vroeger in de tijd dat mijn grote vriend Arnout het nog regelde was ik altijd aan de bak, maar nu met Frans of Sanne blijft mijn mailbox toch mij teveel leeg…………

Ik ben dus op invitatie bij de groep gekomen via Arnout, vroeger hadden wij nog een familierechtelijk band, maar om een verhaal niet te lang te maken, zijn we nu gewoon vrienden en is het zwagerschap tot volle tevredenheid voorbij 🙂 Ben vorig jaar in Kirchberg na 15 jaar weer op de latten gesprongen en na een duik in de tiefsnee, een liftende hand van Rob, vele aanwijzingen van 9 andere professionele instructeurs, kon ik al snel weer de rode pistes af (met die swarte bordjes erop); of was het nou toch blauw met rood of zwart met blauw, in ieder geval het ging steeds beter en na gluhwijn en ander vocht werden met name in de avonduren mijn benen en heupen wat losser en kon ik gelukkig naast Geert snachts rustig bijkomen van alle inspanningen. Nu ff serieus, ook die kant kennen velen van mij, hoewel je dat van mij niet snel zult zeggen geloof ik.

Ben net 40 (pfffff), een trotse vader van een grote meid die sinds deze zomer in Australie woont en ook al weer even innig bevriend met ene Alexandra (jullie kennen haar nog niet, maar dat komt nog wel eens!!!!). Waar je mij snachts voor wakker kunt maken is niet wintersport, maar wel iets met zeilen, bootjes, water, bavaria, scheefgaan, borrelen in de kuip en noem maar op. Ik had jullie geloof ik uitgenodigd om eens mee te gaan zeilen, echter hierbij heb ik goed en slecht gebericht…. goed is dat ik sinds enkele maanden veel meer ruimte aan boord heb om jullie allen tegelijk te ontvangen, slecht………. is dat dit pas weer kan als onze studiereis naar Saalbach al weer lang achter de rug is………… maar de afspraak staat en de koelkast aan boord kan het bier lang goed houden……..

En tot slot aan alle VW, AUDI, HONDA-rijders……….. er gaat niets boven een heerlijke Grand Tourissimo………. heb nog 1 plek vrij in de auto en als je een beetje kunt rijden dan sta ik het stuur graag eens eventjes ter beschikking 🙂

Wie het eerst komt…………. See ya soon.

Steven (alias Tweety)