Hoi heren, ik ben harro en ga voor het derde jaar mee met deze skigroep. Tsja hoe ben ik bij deze groep terecht gekomen? Na even nadenken was het via Sanne en Floris. Het is alweer voor het derde jaar dat ik nu meega en kijk er rijkhalzend naar uit.

Het eerste jaar was ploeteren voor mij, ik lag continue op mijn plaat en had moeite om de groep bij te houden. Het tweede jaar ging met grote sprongen vooruit. Ik was op gegeven moment zo snel dat ik Sanne’s camera voorbij flitste. Ik ging sneller dan zijn camera kon opnemen.

Dit jaar ben ik weer helemaal klaar voor. Ga eerst nog even op hoogte stage in Polen met mijn nieuwe ski’s, ski-schoenen en -broek. Tevens beschik ik nu over een ware parachutisten helm voor skiërs. Wie weet heb ik deze ooit nodig als ik het ravijn in ga! Dit alles is mij door een zeer behulpzame Ski-hut medewerker verkocht! Bij mij draait, zoals jullie op de foto kunnen zien om de après ski onder de douche.

Het alcoholisch aperitiefje doet mij wonderen. Aan het eind van de dag wanneer mijn spieren verzuurd heeft alcohol een zeer heilzame werking, waardoor ik als een ware piloot over de pistes ga…op naar mijn douche!

Mijn traditie is dat ik na afloop altijd naar Polen ga. Dit jaar zal deze traditie waarschijnlijk verbroken worden. Maar zeg nooit nooit. In Polen woont namelijk mijn kleine directeur.

toedels Harro.

Daar is hij dan het profiel van Frans (Engelaar)

Mannengedoe op ski’s en sommigen soms op een plankje! Ik ben waarschijnlijk de meest vreemde eend binnen dit zooitje ongeregeld. Maar met dank aan twee van mijn (3) dochters die er waarschijnlijk voor gezorgd hebben dat er vorig jaar in Kirchberg een gezellig contact met jullie groep en ons ontstond en dat ertoe geleid heeft dat ik nu als full (ski) member van jullie clubje mee naar Saalbach mag.

Als skiër stam ik nog uit het tijdperk dat er nog geen snowboards bestonden en ik stond al op de ski’s toen Floris nog gemaakt moest worden  Dus ik zal de oudste (54) wel zijn denk ik. Ik woon in Malden bij Nijmegen dus een eindje bij de meeste van jullie uit de buurt. Maar voor de mensen die mij nog niet kennen jullie zullen niet vaak op me hoeven te wachten hoor. Oké dan, alleen als we voor het diner de après ski moeten verlaten.

Skiestijl: Sportieve paralelskiër met de benen ver uit elkaar. (maar tegenwoordig hoort dat zo met die carve ski’s :-)) Mannen ik heb er zin in!! Met dank aan Sanne die me regelmatig en ongevraagd op de hoogte houd van alle ontwikkelingen maar wat ik zeer waardeer!

Hij heeft straks wel een paar biertjes extra verdiend.

Naam: Rob van der Meer
Woonplaats: Utrecht

Daar is ‘ie dan, langverwacht en toch gekomen. Hoe ik bij de groep kom?? Goeie vraag. Lang lang geleden ( en vraag me niet meer hoe) is er een groepje mensen geweest en die zijn begonnen met quashen. Eerst in Amsterdam en Amstelveen en uiteindelijk zijn we neergesteken in Utrecht. Daarnaast squashte ik nog wel eens met Gerardus Lucas de Haan (ik mocht toen nog geen Luc zeggen). Hij was de oude penningmeester van een eh hoe zal ik het noemen (een studentenvereniging vond ik het niet) een kroeg waar je het zelf gezellig kon maken. Nogmaals hij was penningmeester en ik was zijn opvolger.

Achteraf bleek dat ik ook nog een aantal jaren boekhouding van hem mocht opknappen. Hij zal het niet toegeven en ik heb het hem inmiddels vergeven. Langzaam aan groeide de groep en ziedaar inmiddels is het een behoorlijke club geworden. Het wordt voor mij inmiddels de derde keer met deze groep (daarvoor al vele pistes onveilig gemaakt samen met Arnout) en ik denk dat ik namens iedereen als ik zeg: er is iedere ker geen flikker aan en ik ben blij als ik weer thuis ben. Enfin

skistijl:mmm eh ja afhankelijk van de avond ervoor. Ik laat me me naar beneden en ik zie wel waar het schip strand of op techniek zoals Tomba la Bomba. Een functie binnen de groep heb ik niet. Ik zit er altijd een beetje bij voor de vulling verder niet. En dat geldt ook voor de pres ski: in een hoekje sippend aan een biertje wachtend tot we gaan eten. Voordat we naar Austria gaan kom ik graag nog een keer langs bij de squash om met iedereen kennis te maken.

Hoe je mij herkend? Dat zie je wel op de foto.

Grusgottie, Rob

[img florisjan.jpg] Hier ben ik dan eindelijk, Floris Jan. Als ik het goed heb, de benjamin van het soepzooitje straks in Saalbach. Nu alweer voor het tweede jaar 28. Een paar jaar terug als onregelmatige squasher bij de groep gekomen als invaller, nu elke week zoveel mogelijk aanwezig. En dat allemaal via Arnout, die ook nog eens mijn ‘baas’ schijnt te zijn ;-). Over mijn skistijl kan ik heel kort en ook vrij bondig zijn: Skieën is voor mietjes! Dus ìk snowboard. Kwa snowboarden is mijn motto zo’n beetje, als je het niet probeert, lukt het nooit. Dus naast relaxed een hellinkje pakken, ga ik dan ook regelmatig flink hard op m’n plaat. Schrik niet, ik ben het gewend. Beneden kom ik overal wel en (hopelijk) ook in één stuk. Over après-ski kan ik natuurlijk niet meepraten, maar na het boarden drink ik graag een biertje of een lekkere warme Jagertee.

Hey mannen,

Even een voorstellingsrondje van deze gele vogel. Ben just back from down under en met enige jetlag in de benen en nog ruim 40 graden onder de veren wil ik wel even iets aan jullie (en de webmaster kwijt) 🙂 Vorig jaar nog groentje, dit jaar zal mijn gele verschijning op de piste wellicht minder opvallend zijn. Wie ben ik, nou dat vogeltje wat altijd fluit, sinds hij eindelijk een eigen squashracquet heeft gekocht (dank Chris) wordt ik niet eens meer als reverse opgeroepen, tja vroeger in de tijd dat mijn grote vriend Arnout het nog regelde was ik altijd aan de bak, maar nu met Frans of Sanne blijft mijn mailbox toch mij teveel leeg…………

Ik ben dus op invitatie bij de groep gekomen via Arnout, vroeger hadden wij nog een familierechtelijk band, maar om een verhaal niet te lang te maken, zijn we nu gewoon vrienden en is het zwagerschap tot volle tevredenheid voorbij 🙂 Ben vorig jaar in Kirchberg na 15 jaar weer op de latten gesprongen en na een duik in de tiefsnee, een liftende hand van Rob, vele aanwijzingen van 9 andere professionele instructeurs, kon ik al snel weer de rode pistes af (met die swarte bordjes erop); of was het nou toch blauw met rood of zwart met blauw, in ieder geval het ging steeds beter en na gluhwijn en ander vocht werden met name in de avonduren mijn benen en heupen wat losser en kon ik gelukkig naast Geert snachts rustig bijkomen van alle inspanningen. Nu ff serieus, ook die kant kennen velen van mij, hoewel je dat van mij niet snel zult zeggen geloof ik.

Ben net 40 (pfffff), een trotse vader van een grote meid die sinds deze zomer in Australie woont en ook al weer even innig bevriend met ene Alexandra (jullie kennen haar nog niet, maar dat komt nog wel eens!!!!). Waar je mij snachts voor wakker kunt maken is niet wintersport, maar wel iets met zeilen, bootjes, water, bavaria, scheefgaan, borrelen in de kuip en noem maar op. Ik had jullie geloof ik uitgenodigd om eens mee te gaan zeilen, echter hierbij heb ik goed en slecht gebericht…. goed is dat ik sinds enkele maanden veel meer ruimte aan boord heb om jullie allen tegelijk te ontvangen, slecht………. is dat dit pas weer kan als onze studiereis naar Saalbach al weer lang achter de rug is………… maar de afspraak staat en de koelkast aan boord kan het bier lang goed houden……..

En tot slot aan alle VW, AUDI, HONDA-rijders……….. er gaat niets boven een heerlijke Grand Tourissimo………. heb nog 1 plek vrij in de auto en als je een beetje kunt rijden dan sta ik het stuur graag eens eventjes ter beschikking 🙂

Wie het eerst komt…………. See ya soon.

Steven (alias Tweety)

Naam: Alex Stellaard
Leeftijd:47 jaar
Woonplaats: Utrecht
Beroep: Warme bakker

Hallo allemaal zoals je gelezen heb ben ik Alex Stellaard, sommige kennen mij al en sommige niet dus bij deze.

Hoe ben ik bij de groep terecht gekomen,via marco want dat is mijn zwager. Dit wordt mijn tweede keer dat ik met de groep op wintersport gaat, de eerste keer was 2 jaar geleden wat mij uitstekend bevallen was(ik ben vorig jaar ook niet meegeweest omdat marco ook niet ging,jammer was dat!!). Functie in de groep: meeloper, als ze maar bier hebben en als het maar gezellig is en dat iedereen gezellig meedoet, want dan vind ik alles best. Je moet het maar zo zien, je bent een paar dagen weg en dan moet je er iets leuks van maken toch!

Skistijl: redelijk ik kom overal wel van af(behalve zwarte afdalingen laat ik links liggen want dan ga ik gewoon rechts af)
Apres ski stijl: zoals ik al zei, als ze maar bier hebben en als het we het met elkaar gezellig hebben en maken dan vind ik het best.(maar dan moet marco wel de glazen gevuld houden)

Ik heb er echt zin in en ik zal mijn best doen om voordat we naar Oostenrijk gaan mijn gezicht te laten zien bij de squash of waar dan ook.

groetjes Alex

[img lucdehaan.jpg] Naam: Gerardus Lucas de Haan. Vrienden mogen me Luc noemen. Tijdens squash en skieën mag men mij informeel aanspreken; d.w.z. zonder majesteit ervoor. Wel graag buigen als een knipmes, vanzelf. In de Meern (Vinexlul)samenwonend met 3 vrouwen, werkzaam bij Getronics PinkRoccade in de commerciële hoek. Als mijn herinnering correct is ben ik bij dit squashzooitje geraakt door een invalbeurt zo’n 5 jaar geleden. Ik squashde reeds jaren met Rob van de M. te U. bij Squash Utrecht in het weekend. Rob en Arnout ken ik reeds (gokje) 15 jaar oid van de aanpalende sudentenvereniging “”V.S.T.C. De Shelter”” tegenwoordig Willem V geheten (Dat wisten zij nog niet!). 3 jaar geleden voor het eerst met “”de groep”” gaan skieën. (Voor mij de eerste keer skieën iha; afgezien van toen ik zo’n 8 jaar was op een helling waar je niet eens vanzelf op gang kwam zo steil (overigens heeft mijn (oudere) zus op die helling haar kniebanden gescheurd)) Groep is relatief want we waren met zijn drieën: Chris, Arnout en Luc (Buiging). De grote inspirator van de trip Rob van de M. te U. heeft om nog altijd onduidelijke, ongetwijfeld (in zijn ogen) geldige redenen van groepsvergroting afgezien. Mijn functie binnen de groep is veelzijdig. Ik zal, uiteraard in alle bescheidenheid, een korte opsomming geven: – Transport van Geert van en naar squash (meestal) – Stukslaan van rackets – Vloeken – Informeren naar de banen – Wachten op de rest – Vloeken – Zweten – Squashles geven (aan Sanne) – Tegen muren oplopen – Zeiken over Aprés Ski. – Etc. – Vloeken Mijn skistijl is ook weer een verhaal apart. Er schijnt (volgens Arnout) sprake te zijn van een zekere houterigheid, alsmede gebrek aan souplesse (weer Arnout), gebrek aan techniek (Arnout) en een vleugje hoogtevrees (Luc (buiging)). Dit alles heeft tot gevolg dat mijn houding waarschijnlijk lijkt op die van Chris (poephouding) met als extra feature de gegronde angst van de berg af te vallen, waardoor ik niet van de blauwe piste ben af te slaan. De kreet: “”Zakken met dat kadaver”” (één keer raden wie..) komt ook mij niet geheel onbekend voor. Mijn Aprés Skistijl laat ik me niet over uit. Volstaat te vermelden dat ik het een héééél erg genante vertoning vind. Schande!!! Verboden foto’s te maken en ik ontken elke betrokkenheid c.q. aanwezigheid. Proost!

[img henri.jpg] Mag ik me even voorstellen als groentje binnen de gevestigde groep. Ik ben Henri, zwager van Marco en hierdoor weer een kennis van Akex en Ferrie. Ben samen met familie enkele malen op wintersport geweest en kan bijna zeggen dat ik deze tijdverdrijving in de wintermaanden eigenlijk wel bij Corina en Marco geïntroduceerd heb. Ben na het krijgen van kinderen, we hebben er op het moment nog maar 1, een jongen(Max) en een tweede is op komst, niet meer aan toe gekomen en ben in de gelukkige omstandigheid om huiseigenaar genoemd te worden. Monique, mijn vrouw staat op het punt om in hevig puffen en krijsen uit te barsten. Vandaar dat het er de laatste 7 jaar niet echt meer van gekomen is. De wintersport heeft me als kind altijd al getrokken maar daar ik ouders had die dat in die dagen niet konden bekostigen en er geen interesse voor hadden ging het er tot een paar jaren geleden niet van komen. Eerst met mijn andere zwager en onze beide ega’s een mid-week naar Reith im Winkl. ‘T was natuurlijk gelijk gebeurt. Elk jaar dat het seizoen aanbrak was het wel of de goudkoorts kreeg, zat bijna watertandend naar wintersport op TV te kijken. Als laatste wil ik nog zeggen dat ik van af ongeveer 11 jaar fanatiek honk/softbalspeler ben en ben in december 2006 net 46 jaar geworden, zoals Ferrie het zou zeggen, ben al 13 jaar 25. Ik zal me eens persoonlijk aan de groep komen voorstellen op een squash-avond zodat ik niet als kouwe kip met de groep in de auto stap. See ya. Henri